Omgaan met het niet weten 

Sommige donorkinderen gaan op zoek naar de donor, maar kunnen niet in contact met hem komen. Ze ontdekken dat de donor is overleden, niet gevonden kan worden, geen contact wil, of ze ontvangen uiteindelijk alleen een naam. 

De impact van niet weten 

Wanneer je op zoek gaat naar de donor en die niet vindt, kan dat gevoelens van teleurstelling, verdriet, boosheid of machteloosheid oproepen. Het ontbreken van informatie over je afkomst kan ervoor zorgen dat je verhaal niet compleet voelt. Vragen over de donor, je afkomst of persoonlijke kenmerken kunnen gedurende je leven steeds terugkeren. 

Voor veel mensen gaat dit om meer dan alleen het ontbreken van feitelijke informatie. Mensen bouwen hun zelfbeeld en identiteit voor een deel op uit de kennis over hun familie, afkomst en geschiedenis. Wanneer informatie over de donor ontbreekt, gaat dit vaak gepaard met gevoelens van verlies en onvolledigheid. Het kan ingewikkeld zijn om een compleet beeld van jezelf en je eigen levensverhaal te vormen wanneer antwoorden over de donor uitblijven.

Verschillende situaties

  • Als de donor geen contact wil

    Soms lukt het om de donor te vinden, maar blijkt hij geen contact te willen. Dat is vaak een pijnlijke ervaring en het is normaal als dit verdriet, boosheid of teleurstelling oproept. Je kan deze keuze ervaren als een afwijzing van jezelf. Dit kan leiden tot grote levensvragen over je eigenwaarde, identiteit en betekenis. Het kan nieuwe vragen oproepen die diep kunnen raken: Waarom wil hij mij niet leren kennen?, Ben ik niet de moeite waarde? of Had ik beter niet moeten zoeken?  

    Daarnaast kan het ontbreken van de mogelijkheid om een relatie op te bouwen het gevoel versterken dat een belangrijk deel van je eigen geschiedenis en identiteit ontoegankelijk blijft. Hierdoor kan het moeilijker zijn om antwoorden te vinden op vragen over jezelf en je afkomst of om rust te vinden in de situatie. 

    Ook kan het lastig zijn dat je geen invloed hebt op de situatie. Je kunt de donor niet overtuigen om contact te hebben als hij dat niet wil. Het gebrek aan controle en de wetenschap dat de uitkomst niet verandert, hoe graag je dat ook zou willen, kunnen gevoelens van machteloosheid oproepen.  

  • Als de donor overleden is

    Voor sommige donorkinderen komt er een moment waarop duidelijk wordt dat de donor niet meer leeft. Daarmee is de mogelijkheid om hem direct vragen te stellen, antwoorden te krijgen of elkaar te ontmoeten definitief verdwenen. Dit kan een ingrijpende vorm van rouw met zich meebrengen.  

    Dit kan voelen als het verlies van iemand die je nooit hebt gekend, maar die desondanks een belangrijke plaats inneemt in je levensverhaal. Juist omdat er vaak geen afscheid of afronding is, kan het moeilijk zijn om dit verlies een plek te geven.

  • Als de donor onvindbaar is

    Ondanks een uitgebreide zoektocht lukt het soms niet om de donor te vinden. Dat kan veel verdriet, frustratie en machteloosheid oproepen. Daarbij komt dat een zoektocht in veel gevallen nooit helemaal definitief stopt. Nieuwe DNA-matches kunnen onverwacht nieuwe aanknopingspunten opleveren en er bestaat altijd de mogelijkheid dat een donor zich op een later moment aanmeldt bij een DNA-databank. Dat kan hoop geven, maar ook onrust veroorzaken: misschien komt er ooit alsnog een antwoord, maar misschien ook niet. 

    Deze onzekerheid kan het extra ingewikkeld maken om met onbeantwoorde vragen te leven die blijven staan. De vragen over je afkomst kunnen voortdurend op de achtergrond aanwezig blijven, waardoor je het gevoel hebt dat een belangrijk hoofdstuk van je levensverhaal nog altijd onvoltooid is. Tegelijkertijd houdt de mogelijkheid dat er ooit nieuwe informatie beschikbaar komt de hoop levend, maar het kan er ook voor zorgen dat je proces van acceptatie en verwerking steeds opnieuw wordt uitgesteld. Zo kan de zoektocht, zelfs wanneer deze tijdelijk stil ligt, nog jarenlang een belangrijke rol spelen in je leven en emotioneel veel energie vragen. 

Iedereen ervaart dit op een eigen manier  

Sommige donorkinderen beschrijven dit als een gevoel van leegte, waarbij er iets ontbreekt waar zij zelf geen invloed op hebben. Anderen ervaren vooral onzekerheid. Het ontbreken van antwoorden kan ervoor zorgen dat bepaalde vragen blijven terugkomen: Op wie lijk ik? Waar komen bepaalde eigenschappen, talenten of kenmerken vandaan? 

Niet iedereen ervaart deze leegte op dezelfde manier. Sommige donorkinderen hebben er weinig last van, terwijl het voor anderen een blijvend thema in hun leven is. Ook kan dit in verschillende levensfasen veranderen. Wat op jonge leeftijd niet belangrijk lijkt, kan later juist meer betekenis krijgen. 

Twijfel je of je alle mogelijkheden hebt onderzocht om informatie over de donor te vinden? Lees hier meer over zoeken naar een anonieme donor of zoeken via internationale DNA-databanken. 

Omgaan met leegte en onzekerheid 

Het kan je helpen om te beseffen dat gevoelens van verdriet, gemis of frustratie een normale reactie zijn op een situatie waarin belangrijke informatie ontbreekt. Door ruimte te geven aan zowel de vragen als de gevoelens die daarbij horen, kan er stap voor stap meer rust ontstaan. Wat kan daar bij helpen?

  • Praat erover 
    Praten met mensen die je vertrouwt kan helpen om gevoelens en gedachten te delen en te ordenen. Dat kunnen ouders, familieleden of vrienden zijn. Je kan ook met een hulpverlener van Fiom in gesprek.  

  • Bewust stilstaan bij het gemis 
    Het kan helpen om ruimte te maken voor wat er ontbreekt. Bijvoorbeeld door een brief te schrijven aan de donor of een persoonlijk ritueel te creëren. Dat verandert de situatie niet, maar kan wel helpen om ruimte te maken voor wat je voelt en je gevoelens beter te begrijpen.  

  • Contact met lotgenoten 
    Veel donorkinderen ervaren herkenning en steun in het contact met anderen die in een vergelijkbare situatie zitten. Het besef dat je niet de enige bent kan helpend zijn. Voor contact met andere donorkinderen kun je terecht bij Stichting Donorkind, een belangenorganisatie voor en door donorkinderen.  

  • Lees en luister 
    Boeken, artikelen en podcasts kunnen je helpen om beter te begrijpen welke invloed het ontbreken van informatie over de donor kan hebben. Ze kunnen je herkenning bieden, nieuwe inzichten geven en laten zien hoe andere donorkinderen omgaan met vragen over identiteit, afkomst en het niet weten. 

Lees- en luistertips

Hoewel de leegte misschien niet helemaal verdwijnt, lukt het veel donorkinderen om dit geleidelijk een plek te geven in hun eigen verhaal. Jezelf moeten verhouden tot vragen die nooit beantwoord zullen worden, is geen eenvoudige opgave. Het gemis verdwijnt niet, maar het kan wel minder bepalend worden. Stap voor stap kan er ruimte ontstaan om verder te gaan, ook als niet alle antwoorden gevonden worden.  

Behoefte aan ondersteuning?  

Bij Fiom kan je terecht voor kortdurende ondersteuning. Een hulpverlener van Fiom kan jou in één of twee gesprekken informatie geven, emotioneel ondersteunen en samen zoeken naar een aanpak. Je kunt hiervoor contact opnemen met de afdeling Donorconceptie. We denken graag mee.

Mocht er daarna behoefte zijn om dieper in te gaan op jouw vragen en zorgen, dan kan je verdere hulpverlening vinden via het overzicht hulpverleners. Hierin staan professionals die kennis hebben van- en ervaring hebben met donorconceptie.